Nierstenen, ook al zijn ze klein, kunnen zeer schadelijk zijn en ondraaglijke pijn veroorzaken en mogelijk leiden tot hydronefrose en nieratrofie. De incidentie van nierstenen in mijn land neemt jaar na jaar toe, met een herhalingspercentage van meer dan 50%. Dit komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen, en in Zuid-China dan in Noord-China. Daarom is een alomvattend beheer, dat 'preventie - behandeling - herhalingspreventie' omvat, van cruciaal belang.
Ⅰ. Nierstenen begrijpen
Nierstenen zijn harde kristallen die worden gevormd door de abnormale ophoping van calcium-, oxalaat- en urinezuurkristallen in de nieren. Net als nierschubben kunnen ze samen met urine naar de urineleiders, blaas en urethra worden vervoerd. Ze worden voornamelijk geclassificeerd als calciumoxalaat, calciumfosfaat en urinezuur.
Oorzaken:
Metabolische afwijkingen: Hoge calcium- en oxalaatwaarden in de urine kunnen niet goed worden uitgescheiden;
Obstructie van de urinewegen: urineweg- of ureterstenose of prostaathyperplasie (BPH) leidt tot urineretentie, wat de afzetting van kristallen vergemakkelijkt;
Infectie: Urineweginfecties veranderen de samenstelling van de urine en bevorderen steenvorming;
Medicijnen: langdurig- gebruik van vitamine C en sulfonamiden verhoogt het risico;
Andere risicofactoren: onjuist dieet, onvoldoende vochtinname en warm weer.
Klinische symptomen:
Pijn in de onderbuik: kan dof, uitzettend of ernstig zijn, vaak uitstralend naar het perineum, vergezeld van misselijkheid, braken en hevig zweten.
Hematurie: Het wrijven van de stenen tegen de slijmvliezen van inwendige organen veroorzaakt bloedingen, die grof of microscopisch kunnen worden waargenomen.
Abnormaal urineren: Irritatie van de blaas en urethra kan frequent, urgent en pijnlijk urineren veroorzaken.
Systemische symptomen: Als zich een infectie ontwikkelt, kunnen koorts en koude rillingen optreden, waardoor onmiddellijke medische aandacht vereist is.
Ⅱ. Diagnose van nierstenen
Zoek onmiddellijk medische hulp als er vermoedelijke symptomen optreden. Bevestiging kan worden bevestigd door de volgende tests:
Beeldvorming: Echografie is handig en verdient de voorkeur (er moet vóór de test urine worden vastgehouden). CT-scan toont duidelijk de grootte en locatie van stenen aan en is de gouden standaard voor diagnose. Röntgenfoto's kunnen alleen positieve stenen laten zien en hebben een beperkte waarde.
Laboratoriumtests: urineonderzoek op hematurie en pyurie, bloedonderzoek op infectie en biochemische tests op nierfunctie en elektrolyten.
Ⅲ. Behandeling van nierstenen
Het behandelplan is afhankelijk van de steengrootte, locatie, samenstelling en toestand van de patiënt:
Conservatieve behandeling: stenen<6 mm in diameter can be treated with medication (lithotomy drugs, antispasmodics, and antibiotics if infected), along with lifestyle adjustments (drinking plenty of fluids, adjusting diet according to stone composition, and exercising regularly, such as skipping rope).
Chirurgische behandeling: Extracorporale schokgolflithotripsie (ESWL) maakt gebruik van schokgolven om de stenen af te breken, waarbij na de operatie veel vocht en lichaamsbeweging nodig zijn; ureteroscopische lithotripsie (URL) maakt gebruik van een transurethrale ureteroscoop om de stenen open te breken, waarbij een inwonende dubbele-J-buis 2-4 weken na de operatie wordt verwijderd); en percutane nefrolithotomie (PCNL) maakt gebruik van een lumbale punctie om een kanaal te creëren voor het verwijderen van stenen, waarbij een dubbel-J-buis 2-4 weken na de operatie wordt verwijderd.
Ⅳ. Preventie van nierstenen
Preventie is belangrijker dan behandeling. De volgende stappen kunnen helpen:
1. Drink veel water: Drink dagelijks 2000-3000 ml water om voldoende urineproductie te behouden, de urine te verdunnen en te voorkomen dat u urine vasthoudt.
2.Dieetaanpassing: Pas uw dieet aan op basis van de samenstelling van de steen. Als u bijvoorbeeld calciumoxalaatstenen heeft, vermijd dan spinazie en sterke thee; als u urinezuurstenen heeft, vermijd dan dierlijk slachtafval, zeevruchten en bier.
3. Matige lichaamsbeweging: bevordert de stofwisseling en voorkomt stenen.
4. Gewichtsbeheersing: Obesitas is een risicofactor voor stenen.
5. Regelmatig lichamelijk onderzoek: Laat urineonderzoek en echo's uitvoeren om vroegtijdige detectie en behandeling te garanderen.
Nierstenen zijn een veel voorkomende, goedaardige urologische aandoening. Wetenschappelijk management kan deze effectief voorkomen en behandelen. Zoek onmiddellijk medische hulp als u vermoedelijke symptomen ervaart. Vroegtijdige diagnose en behandeling kunnen pijn en schade voorkomen.