Laryngeale elektromyografie (LEMG) speelt een steeds crucialere rol bij de diagnose van larynxziekten. Het bewaakt de elektrische activiteit van de larynxspierzenuwen en helpt de oorzaken van symptomen zoals heesheid, moeilijke spraak en dysfagie te identificeren. Het kan ook de precieze injectie van botulinumtoxine in de larynxspieren begeleiden om aandoeningen zoals krampachtige dysfonie te behandelen. Hieronder wordt deze test in detail uitgelegd.
Ⅰ. Wat is laryngeale elektromyografie?
Larynxelektromyografie (LEMG) beoordeelt de neuromusculaire functie van de larynx door de elektrische activiteit van de larynxspieren in rust en tijdens vrijwillige contractie te meten. Het principe is dat zenuwimpulsen spieractiviteit veroorzaken, en dat gespecialiseerde elektroden deze veranderingen in de elektrische signalen van de spieren opvangen en registreren. Artsen kunnen dan bepalen of de zenuwen en spieren ziek zijn en wat de locatie en omvang van de ziekte is.
Ⅱ. Waarom is laryngeale elektromyografie noodzakelijk?
Diagnose van schade aan de larynxzenuw: Schade aan de larynxzenuw veroorzaakt vaak heesheid en stemverlies. Schildklierchirurgie en nektrauma kunnen bijvoorbeeld de terugkerende larynxzenuw beschadigen. Deze test kan zenuwbeschadiging nauwkeurig beoordelen en kan ook onderscheid maken tussen aandoeningen zoals cricoarytenoïde dislocatie en hysterische afonie.
Spieraandoeningen identificeren: Spieraandoeningen zoals myasthenia gravis en spierdystrofie kunnen de larynxspieren aantasten, wat ernstige gevolgen kan hebben. Deze test kan spieraandoeningen onderscheiden van neurologische aandoeningen door karakteristieke veranderingen in de elektrische activiteit van de spieren waar te nemen.
Begeleiden van injecties met botulinumtoxine: Bij patiënten met krampachtige dysfonie en refractaire granulomen van het stemproces kan deze test worden gebruikt om de larynxspieren nauwkeurig te targeten en botulinumtoxine-injecties toe te dienen.
Evaluatie van de effectiviteit van de behandeling: Na de behandeling van larynxziekten kunnen regelmatige onderzoeken het herstel van de elektrische activiteit van de larynxspier visueel monitoren, waardoor artsen de werkzaamheid kunnen beoordelen en behandelplannen kunnen aanpassen.
Ⅲ. Larynx EMG-procedure
Voorbereiding: De patiënt moet de arts informeren over zijn of haar medische voorgeschiedenis (zoals hartziekte, epilepsie, implantatie van een DBS-apparaat en recent medicijngebruik). De arts beoordeelt de veiligheid. De patiënt moet ontspannen om spanning te vermijden die de testresultaten zou kunnen beïnvloeden.
Plaatsing van de naaldelektrode: De patiënt ligt doorgaans op de rug, met een kussen dat de schouders ondersteunt en het hoofd naar achteren gekanteld om de nek bloot te leggen. De arts desinfecteert de huid vóór de keel en injecteert een kleine hoeveelheid verdovingsmiddel (de patiënt kan een lichte hoest ervaren). De arts brengt vervolgens de elektroden in de larynxspieren in (zoals de cricothyreoïd- en thyroarytenoïdespieren). Deze procedure kan een kort, licht prikkelend gevoel veroorzaken. De plaatsing en het aantal elektroden zijn afhankelijk van de toestand van de patiënt.
Signaalverwerving en -analyse: Nadat de elektroden zijn geplaatst, volgt de patiënt de instructies van de arts om rustig te ademen, te vocaliseren, diep in te ademen en te slikken. De elektroden verzamelen elektrische signalen in realtime en sturen deze naar de elektromyograaf, die deze omzet in golfvormen en gegevens. Vervolgens analyseert en bepaalt de arts de spierfunctie. Het onderzoek duurt doorgaans 20-30 minuten, afhankelijk van de medewerking van de patiënt en de complexiteit van de aandoening.
Ⅳ. Voorzorgsmaatregelen voor laryngeale elektromyografie
Vóór het onderzoek: Vermijd stimulerende dranken zoals alcohol, koffie en sterke thee binnen 24 uur; neem geen cafeïnehoudende medicijnen. Als u nog andere medicijnen gebruikt, informeer dan uw arts. Hij zal u adviseren of u hiermee kunt stoppen.
Tijdens het onderzoek: Volg de instructies van de arts en stel direct vragen als u het niet begrijpt. Als u een stekend gevoel ervaart tijdens het inbrengen van de elektroden, probeer dan te ontspannen en vermijd worstelen. Als de pijn hevig is, kunt u een signaal geven, maar uw lichaam niet draaien. Hoest of slik niet terwijl de elektrode in de spier zit.
Na het onderzoek: Rust even uit in de onderzoekskamer en observeer eventuele ongemakken. Een kleine hoeveelheid bloeding in het sputum of op de prikplaats is normaal. Breng gedurende 24 uur een koud kompres aan op de prikplaats om de zwelling te verminderen en de pijn te verlichten. Schakel na 24 uur over op een warm kompres om de bloedresorptie te bevorderen. Milde keelpijn kan gedurende een korte periode optreden, maar zal binnen 1-2 dagen vanzelf verdwijnen. Vermijd tijdens deze periode overmatige vocalisatie en eet een licht, licht verteerbaar dieet, waarbij u gekruid of irriterend voedsel vermijdt.
Samenvattend is laryngeale elektromyografie een belangrijk diagnostisch hulpmiddel voor larynxziekten, vooral voor bewegingsstoornissen van de stembanden, onverklaarbare onvolledige sluiting van de glottis en slikstoornissen. Hoewel het onderzoek enig ongemak kan veroorzaken, is de diagnostische en therapeutische waarde ervan zeker de moeite waard. Als u deze informatie begrijpt, kunnen patiënten actief samenwerken wanneer dat nodig is en wordt de gezondheid van hun keel beschermd.